Friday, June 29, 2007

myHarate:"ಜಗವ ಗೆಲ್ಲೋದು ಹೀಗೆನಾ!"

ಜಗವ ಗೆಲ್ಲೋದು ಹೀಗೆನಾ!

ಒಂದು ಮಗೂನ ತಗೊಳ್ಳಿ.. ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಅಷ್ಟೆ ಅದರ ಜಗ.. ತನ್ನ ತುಂಟ ನಗುವಿನಿಂದ ಅದು ಅದರ ಜಗತ್ತನ್ನ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೆ!

ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿ ಅದೆ ಅದರ ಜಗತ್ತದಾಗ ಎಲ್ಲ ಮೇಸ್ಟ್ರಿಗೂ ನೆಚ್ಚಿನದಾಗಿ, ಅದರ ಜಗತ್ತನ್ನ ಗೆದ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ!

ಹೀಗೆ ಸ್ವಾಮಿ ಜಗವ ಗೆಲ್ಲೊ ಪಯಣ ಹೀಗೆನಾ ಶುರುವಾಗೊದು?

ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತನ್ನ define ಮಾಡೋಣ.. ಅದನ್ನ ಗೆಲ್ಲೊ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತು ಅಂದರೆ ನಮಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಚಾರಗಳೇ? work ಇರಬಹುದು, responsibility ಇರಬಹುದು, family ಇರಬಹುದು.. ನೆರೆಹೊರೆ ಇರಬಹುದು. ಸಮಾಜ ಇರಬಹುದು.. ಒಂದೊಂದನ್ನೆ ಗೆಲ್ಲುತ್ತ ಹೊಗೊಣವೇ?

myPOD:"ಹನಿ ಹನಿ ಇಬ್ಬನಿ!"

myHarate:"ಹೆಗಿದ್ರೂ ಕಷ್ಟ ಈ ಲೊಕದೊಳಗೆ!"

ನಾನು ಮದುವೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನಿತರೇ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಹೊಗೊದನ್ನು ಅಷ್ಟೆನೂ ಇಷ್ಟ ಪಡೊದಿಲ್ಲ. ಊಟ ಒಂದೆ ನಾನಿಷ್ಟಪಡೊ ಸಂಗತಿ ಅಲ್ಲಿ. ಎಷ್ಟೊ ಜನರನ್ನ ಕಂಡು ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲದ್ರೂ ಮತಾಡಿಸಬೇಕಾದ ಪರಮಸಂಕಟ ಅಲ್ಲಿ..
ಒಹ್ ಭಾವಯ್ಯ.. ಹೆಂಗಿದ್ದೆ.. ಆರೊಗ್ಯವೆ?
ಆರೊಗ್ಯ ಚೆನ್ನಗಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಾನ್ಯಾಕೆ ಬರ್ತೇನೆ ಅಯ್ಯಾ ಅಂತ ಇವ್ನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿ ಹೆಳಬೇಕೊ ಎನೊ!
ಮತ್ತೊಂದು ಕೆಟ್ಟ ಚಟ ಕಾಗದ ಪೊಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಸಿಕ್ತೊ ಅಂತ ವಿಚಾರಣೆ..
ಹತ್ರದವರೆಲ್ಲ ಕೆಳ್ಸೊವಾಗಾ ನಾ ಕಾಗದ ಸಿಗದೆ ಬಂದಿದ್ದು ಅಂದ್ರೆ ಇರೊ ಮರ್ಯಾದೆನೂ ತೊಳೆದಾಂಗೆ ಅಯ್ತು ಅಲ್ವೇನೆ?..
ಮತ್ತೊಂದು ಕೆಟ್ಟ ಮಾತಿದೆ.. ಭಾವಯ್ಯ.. ಹೆಂಡತ್ತಿ ಕರಕ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿಲ್ಲೆಯಾ?
ಹುಹ್.. ಈ ಮಹಾನುಭಾವ function ಮಾಡೋದು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡೊದಿಕ್ಕ!
ಊಟಕ್ಕೆ ಹೇಗೊ ಎನೊ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ - ಸಮದಾನದಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡಿ ಅಂತಾನೆ..
ಹುಹ್.. ಹಸಿವಾಗಿದೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗ ಬೇಗ ಊಟ ಮಾಡೊಣಾಂದ್ರೆ, ಇವ ಊಟ ಮಡೊವಾಗಲೂ ಹೀಯಾಳಿಸುತ್ತನಲ್ಲ ಅಂದ್ಕೊಬೇಕಷ್ಟೆ..
ಯಾರೊ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲದವ ನೀವು ಕೂಸಿನ ಕಡೆಯವ್ರೊ, ಅಲ್ಲ ಮಾಣಿ ಕಡೆಯವರೊ ಎಂಬ ಬೇರೆ ಅಟ್ಟಣೆ..
ಆ ಪುಣ್ಯತ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿ ಬಂದದ್ದೊ ಅಲ್ಲಾ ಹೇಳದೆ ಬನ್ದದ್ದೊ ಎಂಬ proof ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ!
ಬರೊಬೇಕಿದ್ರೆ ಎಷ್ಟೊ ಜನ ನೆಂಟರು ಹತ್ರ ಆಗಿರ್ತಾರೆ, ಯಾಕೆಂದ್ರೆ...
ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ car ನಲ್ಲಿ drop ಬೇಕಿರುತ್ತದೆ..
ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ತಲೆ ಹಾಕದೆ ಸುಮ್ನೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಉಳುಕೊಂಡ್ರೆ ದೊಡ್ಡಮ್ಮನಿಗೆ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಸಲ್ಪ ಮಾತು ಕಡಿಮೆ ಅಂತ ದೂರು ಕೊಡ್ತಾರೆ.
ಹೆಗಿದ್ರೂ ಕಷ್ಟ ಈ ಲೊಕದೊಳಗೆ!

Thursday, June 28, 2007

myKathe:"ನಿರೀಕ್ಷೆ"

ಅದೆಷ್ಟೊ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮತ್ತೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಸ್ಸಿನ ಶಬ್ಡ ಕೇಳಿಸಿದೆ. ಇನ್ನು ತಡವೇಕೆ? ಕೊಡೆ, ಬ್ಯಾಗು ಎಲ್ಲ ಕೈಲಿ ready. ಕಂಡಕ್ಟರನ ಸೀಟಿ ಕೆಳಿಸಿದೆ, ಕೆಸರು ಬಸ್ಸು ನಿಂತಿದೆ.. ಅಲೆದೆ ಅಲೆದೆ ಸೀಟಿಗೆ.. ಒಂದು ಸೀಟ್ ಬಾಕಿ ಇದೆ.. ಸುಂದರ ಕಂಗಳ ಯುವತಿ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ... ಮಲ್ಲಿಗೆ ಘಮ ಘಮ.. ಬಸ್ಸು ಹೊರಟಿತು, ಕೈಯ ಕೊಡೆಯ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಅವಳ ಸಲ್ವಾರ್ ಮೆಲೆ ಬಿತ್ತು, sorry ಎಂದೆ, ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದ್ಲು, ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯ ಸಿಂಚನ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮನಕ್ಕು ಅದಂತಿತ್ತು. ಕ್ಷಣ ಕಳೆದಾಗ ಮತ್ತೆ ಕಂಡಕ್ಟರನ ಸೀಟಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಆಂಟಿಯ ಆಗಮನ. ಕೈಯಲೊಂದು ಪಿಳ್ಳೆ ಬೆರೆ. ಗ್ರಹಚಾರ ಕೆಟ್ಟಿತ್ತೊ ಎನೊ.. ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗೆಲ್ಲಿ?! ಆ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣು ನನ್ನ ಕುಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು. ಮಗುವಿನ ಮಾತ್ರ ಕರೆದರೆ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಾಕೆ ಎನೊ ತಿಳಿದರೆ ಎಂಬ ಭಯ. ಮತ್ತೆ ಅದರ ಸೂಸು. ಚಿ ಚೀ.. ಬೇಡಪ್ಪ ನನಗೆ! ಆ ಮಹಾತಾಯಿ ನನ್ನ ಮೈಮೇಲೆ ಬೀಳಲು ಸಿದ್ದತೆ ನಡೆಸುವಾಗ ಸೀಟ್ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡಬೆಕಾಯಿತು. ಕರಾಬ್ ರೋಡ್ ಕಣ್ರೀ.. ಹುಹ್.. ಎದುರಿಂದ ಬಂದ ಬಸ್ಸಿಗೆ ನಮ್ಮ್ ಬಸ್ಸು ಬ್ರೇಕ್ ಹೊಡೆಡಾಗ ಮಗು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ರಟ್ಟಿತ್ತು. ಹೆಗೊ ತೂಗಿ ಹಿಡಕೊಂಡೆ. ಯುವತಿ ನಕ್ಕಳು.. ಮಗು ನಕ್ಕಿತು.. ಆಂಟಿಯೂ ನಕ್ಕಳು.. ಎಲ್ಲ ನಗುವಿನ ಅರ್ತ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇತ್ತು.ಮಗುವು ಯುವತಿಯ ಜಡೆಯಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿತು.. ಮಲ್ಲಿಗೆ ಕಂಪೆರುತ್ತಿತ್ತು.. ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದಾಗಲೆ ನಮ್ಮವರೆನಿಸುವವರು ಬಲು ಅಪರೂಪ ನೊಡಿ..
ಪೇಟೆ ಬರುತ್ತಿತು.. ಆಕೆಯ ಸೆಲ್ಲ್ ರಿಂಗಾಯಿತು... hi sweet heart.. ಈಗ ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಬಂದೆ ಎಂದಾಗ ತಿಳಿಯಿತು ಇದು ನಂದಲ್ಲ ಸೊತ್ತು!.. ಹೌದು ಕನ್ರೀ ನಮ್ಮರೆನಿಸುವವರು ನಮ್ಮವರಾಗರು.. ಆದ್ರೂ ಕೆಲ ಸಮಯ ನಮ್ಮವರಾಗುವ ಆ ಸಂತಸ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಿಜಕ್ಕು ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ! ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ನಾಮ್ಮವರಾಗುತ್ತಾರೊ.. ಅದೆಷ್ಟು ನಮ್ಮವರಾದವರನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೆವೊ.. ? ಬಸ್ಸು ಸಾಗಲಿ.. ಮುಂದೆ ಹೊಗಲಿ.. ಬಸ್ಸಲಿ ಹೊಗುವ ಭಾಗ್ಯ ನಮ್ಮದಾಗಲಿ!

Wednesday, June 27, 2007

myPOD:"Niece Enjoying in Water"

myKavana:"ಹ್ರುದಯಿ"

ನನ್ನ ಮನವನು ತೆರೆದು
ನನ್ನದೆಂಬುದ ಮರೆತು
ಎಲ್ಲವನು ಹೇಳಿರುವೆ
ಒ ಹ್ರುದಯವೆ

ನನ್ನ ಕನಸನು ಕಳಚಿ
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲಿ ಇಟ್ಟೆ
ಸ್ವೀಕರಿಸು ಒ ಹ್ರುದಯಿ
ಇನ್ನೂ ಬೇಕೆನ್ನುತಾ..

ನನ್ನ ಸವಿ ನಿದ್ದೆಯನು
ಎಂದೆಂತೊ ನಾ ಬಿಟ್ಟು
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣನು ನೆನೆದೆ
ಕರೆಯೆ ಬಾರೆನ್ನುತ!